Bij de dierenarts

Sterre heeft door haar leventje als straathondje een slecht gebit gekregen. Toen ze bij ons kwam zagen en roken we dat meteen. Nu ze goed aan haar leventje als huishondje gewend is vonden we het tijd haar gebit te laten reinigen. Dus maken we een afspraak met Dimitris de lieve jonge dierenarts uit een dichtbijgelegen dorp. Sterre, de engel mag niet eten in de vroege ochtend omdat ze onder narcose moet. Ze begrijpt dat niet helemaal maar legt zich er zuchtend maar zonder verder protest bij neer.

Op tijd op weg en op tijd bij de praktijk waar de dierenarts ons opwacht. Afspraken in Griekenland zijn dikwijls met een korreltje zout te nemen maar dit keer klopt het allemaal. “Sterre mou” jubelt de dierenarts en Sterre stapt redelijk onbevreesd zijn praktijk binnen. Ze krijgt meteen een spuitje ergens in haar bil en dan moet ze op de grond gaan rondlopen tot ze omvalt. Dat duurt even maar Dimitris wil rustig wachten, meer dosis narcose wil hij haar niet geven. En ja hoor, na een minuutje of tien valt ze langzaam om en rustig in slaap. De voorbereidingen gaan beginnen. Wij mogen blijven kijken. Ze wordt voorzichtig op de behandeltafel gelegd waar een keukenrol uit de supermarkt dienst zal doen als steriele doek onder haar hoofd en tevens het water en bloed afveegdoekje

We zitten op een oud bankje, in mijn ogen wellicht van de vuilniswagen geplukt. De hele behandeling duurt ongeveer drie kwartier dus heb ik tijd genoeg eens goed rond te kijken. Wat een rommeltje is het, overal slingert van alles rond.Van lege plastic drinkflesjes tot papieren tot visserspulletjes. Een keertje de vloer dweilen zou ook geen overbodige luxe zijn. Maar Sterre slaapt en wat werkt Dimitris zorgvuldig en vol overgave en geduld. “Kom eens kijken”, zegt hij en laat haar achterste kiezen zien. Die zijn ook al helemaal bruin en vol tandsteen. Sterre is vijf of zes jaar ziet hij aan haar voorste tandjes. Dat kan kloppen met wat de dierenarts zei toen ze in het bos gevonden werd.

Dimitris werkt door, in opperste concentratie tot alle tandjes en kiezen schoon zijn. Dan veegt hij met een paar stukken keukenrol haar bekje schoon. Ze is klaar, voorzichtig wordt ze weer op de grond gelegd en krijgt ze een spuitje om wakker te worden. Dimitris gaat achter zijn bureau zitten waar ik van denk dat hij door de bomen nauwelijks het bos kan zien zoveel rommel ligt erop. En dan begint hij keihard op zijn bureaublad te trommelen. Sterre moet duidelijk wakker worden. Als het trommelen niet helpt slaat hij maar eens een paar keer hard op het bureau. Dat heeft meer effect, ze kijkt een beetje wazig op. Hij gaat vervolgens op de grond bij haar zitten, “Sterre mou” roept hij haar. En ja hoor, ze wordt wakker, staat op en waggelt naar hem toe.De sessie is ten einde. We moeten alleen nog even afrekenen. 70 euro kost deze hele behandeling van toch alles bij elkaar anderhalf uur. Kom daar in Nederland maar eens om. Sterre mag mee naar huis.Als we thuis de voordeur doorkomen waggelt ze naar haar etensbakje want ja zeg, ze heeft haar ontbijtje over moeten slaan vanochtend. En daarna valt ze tevreden in slaap. Met spierwitte tandjes. Dankjewel Dimitris voor je goede zorgen, het ging allemaal geweldig.

Sterre heeft door haar leventje als straathondje een slecht gebit gekregen. Toen ze bij ons kwam zagen en roken we dat meteen. Nu ze goed aan haar leventje als huishondje gewend is vonden we het tijd haar gebit te laten reinigen. Dus maken we een afspraak met Dimitris de lieve jonge dierenarts uit een dichtbijgelegen dorp. Sterre, de engel mag niet eten in de vroege ochtend omdat ze onder narcose moet. Ze begrijpt dat niet helemaal maar legt zich er zuchtend maar zonder verder protest bij neer.

Eén reactie

  1. Tja, als de behandeltafel maar schoon is. George is ook zo blij met hem. Fijn dat er zo’n dierenarts dichtbij woont!

Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *